Artyleria rakietowa

Artyleria rakietowa to jedna z najważniejszych gałęzi wojskowości, która odmieniła pola bitew w XX wieku. Dzięki niej możliwe stało się przeprowadzenie skutecznych ataków z dużą siłą rażenia na cele naziemne z dużej odległości. Początki artylerii rakietowej sięgają końca XIX wieku, jednak to w XX wieku zaczęła ona odgrywać decydującą rolę w czasie wojen. Pierwszymi ruchomymi systemami rakietowymi były niemieckie systemy Wurfgerat 40 i Nebelwerfer, a także radziecka Katiusza. Dzięki nim armie zyskały zdolność do szybkiego i skutecznego ostrzału przeciwnika z dużych odległości. Artyleria rakietowa była bardzo skuteczna w zwalczaniu celów naziemnych, a także w niszczeniu budynków i umocnień wroga. Przy jej pomocy możliwe stało się prowadzenie działań ofensywnych z dużą siłą rażenia, co z kolei pozwoliło na osiąganie szybkich zwycięstw na polu walki, przy jednoczesnym zmniejszeniu ilości żołnierzy zaangażowanych w walkę. Kolosalną rewolucją było także opracowanie przez Niemców w czasie II Wojny Światowej dwóch systemów rakietowych V-1 oraz V-2. V-1 był pilotowanym pociskiem przeciwlotniczym, który był zdolny do osiągnięcia prędkości ponad 600 km/h i miał zasięg około 240 km. Z kolei V-2 był pociskiem balistycznym, który był zdolny do osiągnięcia prędkości ponad 5000 km/h i miał zasięg ponad 300 km. V-1 i V-2 były również bardzo trudne do przechwycenia i zniszczenia, co czyniło je skutecznymi narzędziami w rękach niemieckich wojsk. Jednakże, pomimo swojej skuteczności, systemy rakietowe V-1 i V-2 były drogie w produkcji i wymagały dużych nakładów pracy oraz surowców. Niemcy mieli również problemy z testowaniem i ulepszaniem swoich rakiet ze względu na trudności związane z ich budową i funkcjonowaniem. Po zakończeniu II wojny światowej, rozwój systemów rakietowych na świecie nabrał jeszcze większego tempa. W ciągu kilku następnych dekad nastąpił znaczny postęp w dziedzinie rakiet, co doprowadziło do powstania różnych rodzajów rakiet i systemów rakietowych. Jednym z pierwszych krajów, które zaczęły intensywnie pracować nad rozwojem rakiet były Stany Zjednoczone. Już w latach 50. i 60. Amerykanie stworzyli wiele różnych systemów rakietowych, w tym rakiety balistycznet takie jak Minuteman, Polaris, Poseidon i Trident, a także rakiety przeciwlotnicze: Nike, Hercules i Hawk. Kolejnym przykładem systemu rakietowego może być M270 MLRS. W Rosji również dokonano znaczących postępów w dziedzinie rakiet. Przykłady systemów rakietowych opracowanych przez Rosjan to m.in. rakiety balistyczne: R-7, R-16 lub Topol. Z rakiet przeciwlotniczych najbardziej znane są systemy S-300 i S-400. Inne kraje również rozwijały swoje systemy rakietowe. Na przykład w Chinach opracowano rakiety balistyczne Dong Feng.